आज इस शहर में

आज इस शहर में अपने ही अजनबी हो गये
जो मिलकर हर प्रभात हर खबर दिया करते थे
कहाँ खो गये वो जो हर वक्त साथ दिया करते थे
कभी ये शहर भी छोटा सा मकान लगता था
आज एक मकान ही पूरा शहर लगता है
आज इस शहर में अपने ही अजनबी हो गये

सोचता हूँ कभी कभी उस वक्त को छीन लो
जिस वक्त में थे सभी साथ अपने
पर वक्त के सम्राट के हाथ में भी नहीं
कि खोये पल वापिस कर दें
ख्वाब में ही सही वो पल अब भी मै जी लेता हूँ
आज इस शहर में अपने ही अजनबी हो गये

आज ढूंढता हूँ उन्हीं गलियों में
जहाँ कभी हर वक़्त गुजारा करते थे
आज ये शहर ही किसी और का हो गया
क्योंकि ये दौर किसी और का हो गया
जिसमें कभी अपने यार हुआ करते थे
आज इस शहर में अपने ही अजनबी हो गये

कवी - भवानी प्रसाद लोधी

प्रतिबिंब

वाईट मार्गाने तू खूप पैसे कामावशील
अगदी लक्ष्मी लोळण घेईल तुझ्या दाराशी
एकवेळ पैशाने तू श्रीमंत होशीलही
पण नैतिकतेने मात्र भिकारीच राहशील

आरशासमोर उभा राहून एकदा
स्वतः च्या प्रतिबिंबाकडे जरा बघ
आई-वडील,बायको यांच्यापेक्षाही
प्रतिबिंबाचंच मत जास्त महत्वाचं असतं

तोच तुमचा शिक्षक आणि
तोच तुमचा खरा परीक्षक
आयुष्यभराच्या चांगल्या-वाईट
कामांचा शेवटपर्यंतचा साक्षीदारही

काही लोक तुमच्याविषयी म्हणतील
"हा तर लई मोठा माणूस", पण
प्रतिबिंबाच्या नजरेस नजर देता येत नसेल
तर तो विचारेल, "धनाने की मनाने?"

जगाला मूर्ख बनवून तुला
पुरस्कारही मिळवता येतील पण
प्रतिबिंबलाच फसवशील तर फक्त
अश्रू आणि वेदनाच वाट्याला येतील......

कवयित्री - कावेरी डफळ

आईपण

जीवनाच्या प्रत्येक वळणावर

आयुष्य नवे वळण घेत असते,

बाईला आईपण मिळते तेव्हा एका

नव्या प्रवासाची सुरवात होत असते.....



मातृत्वाची चाहूल लागताच ती

स्वतः सही विसरू लागते,

पोटातील चिमुकल्या सोबत तीही

आता नव्याने वाढू लागते.....



स्वतःच्या आवडीपेक्षा आता

बाळाच्या पोषणावर तीच लक्ष असतं

गर्भसंस्कार करण्यात तिने स्वतःला

पूर्णपणे गुरफटून घेतलेलं असतं.......



बाळाने मारलेल्या चिमुकल्या पाऊलानेही

तिला आकाशही ठेंगण वाटू लागतं.

बाळासाठी काय काय करायचं यातच

तिचं मन आता रमू लागतं......



प्रसूती वेदनेतही मातृत्वाचा ओलावा असतो

बाळाचा पहिला स्वर ऐकण्याचा आनंद

स्वर्गसुखाहूनही सुंदर असतो.....

स्वर्गसुखाहूनही सुंदर असतो.....

कवयित्री - कावेरी डफळ

तू खूप छान दिसतेस

 - धनंजय चौधरी