Strong Tree

Strong tree

कवयित्री (#Poet) - Kaveri Dafal (कावेरी डफळ)

हाल - ए - दिल

जबसे प्यार हुआ है तुमसे

हाल ए दिल कुछ ऐसा है

हम न रहे अब हमारें

खुद मे ही मशगुल रहते है

कई अरसोंसे  राह तकी थी

बस प्यार का ही खुमार छाया है

मांगा था तुम्हे खुदा से, अब

बडी शिद्दत से तुम्हे पाया है

दिल बनके नादान परिंदा

चारो ओर झुमे जा रहा है

तुम्हारी सांसो मे घुलनेके

पागल सपने सजा रहा है

बनके  तुम खुशबू इत्र की

रोम रोम मेहका रहे हो

भूलाके सारी दुनिया को

मेरे रुबरू अब हो रहे हो

लौट आओ जान ए बहार

आँखो मे बस तेरा इंतजार है

एकदुसरे में खोने के लिए 

अब दिल ए बेकारार है

तकदिर है हमारी जो

तुम पास हमारे हो

एक तेरे प्यार के सिवा

रुह भी हमारी ना हो

कवयित्री - कावेरी डफळ

नाका वरच्या रागाला (बडबडगीत)

मोठं मोठं डोळे करून

पाहतेस काय

नाका वरच्या रागाला

कारण काय

 

आणले होते फुगे आता

देऊ मी कोणाला 

चॉकलेटची चव आता

कोण येणार चाखायला 

फुगलेले गाल पहा

आता जातील फुटून 

धावत माझी छकुली

आली पहा उठून 

कवयित्री - कावेरी डफळ

विजेता

असतील तुझ्या समोर अनंत अडचणी 

मार्ग तुझा असेल अत्यंत खडतर

अपेक्षा जास्त पण यश मिळत नसेल

हसायचंय पण रडावे लागत असेल 

तुझे मन हजारो चिंतांनी ग्रासलेलं असेल

तेव्हा तू थोडा विसावा घे पण

माघार मात्र तू घेऊ नकोस,कारण

जीवन सदा चढ उतारांनीच भरलेले असेल

मनापासून परिश्रम घेत असशील

तर कधी अपयशही येईल

पण तू प्रयत्न करायचे सोडले नाहीस 

तर विजय मात्र तुझाच होईल

समोरच्याआव्हानांसाठी सदैव सज्ज रहा 

आणि खंबीर मनाने त्यांना सामोरे जा

ऐरण झालास तर घाव सोसत जा आणि 

हातोडा झालास तर घाल घालत रहा.

आज तुझी प्रगती का नाही 

याचा विचार करत बसू नकोस

प्रतिकुल परिस्थितीशी झगडत रहाशील

तर बघ उद्याचा विजेता फक्त तूच असशील

कवयित्री - कावेरी डफळ

ती चांदरात

पिठुर चांदण्याने सारे

वातावरण भारून गेले

शब्द झाले मुके अन्

प्रेम मात्र न्हाऊन निघाले.

अंधाराची शाल पांघरून

सागरही निपचित झाला सगळा

पायाखालच्या वाळूचा 

आज स्पर्श भासे वेगळा.

चांदण्याने न्हाऊन निघालेली

भुमाताही मृदुमुलायम झाली

ही मादक चांदरात आता

स्वप्नांची सौदागर बनून आली.

रुपेरी चांदण्यात अनेक

आठवणी दाटू लागल्या

चांदण्यांच्या गाण्यांच्या

पुरात सगळ्या मग लोटल्या

उधळलेले ताऱ्यांचे हे सौंदर्य

पाहून मनही आज श्रीमंत झाले

चांदण्यांच्या चमकदार किरणांनी

सागरजलही चांदीच्या रसात न्हाले.

कवयित्री - कावेरी डफळ

सुवर्णदुर्ग

करूनी मुजरा माझ्या राजाला , शिवाजी राजला... शिवाजी राजाला...

करूनी मुजरा माझ्या राजाला

जिजाऊच्या तेजस्वी पुत्राला,

ज्याने पावन केले भारतभूमीला,

नमन मराठ्याच्या दुधारी तलवारीला हो..जी जी जी...(२)

राजाने आरमार थोर उभारिले,

जलदुर्गही पारखून बांधिले,

रत्नागिरी हर्णे बंदरावर 

दुर्ग साकारला भव्य - बलवान,

दुर्ग साकारला भव्य - बलवान,

राजांनी नाव दिधले सुवर्णदुर्ग हो जी जी जी...(२)

उत्तराभिमुख भव्य प्रवेशद्वार,

दक्षिणेकडे भक्कम कोठार,

पायरीवर कोरली प्रतिमा कासवाची,

तटबंदीवर मूर्ती शोभे हनुमानाची,

मूर्ती शोभे हनुमानाची,

जिथे रचला आरमाराचा इतिहास हो जी जी जी...(२)

महाद्वारास नक्षीदार कमान,

दगडी चौथरे वाढवी राजवाड्याची शान,

पश्चिमेस एक चोरदरवाजा खास,

त्याची वाट जाऊनी मिळे समुद्रास,

त्याची वाट जाऊनी मिळे समुद्रास,

उभारिला फिरंग्यांचा कर्दनकाळ हो जी जी जी...(२)

खडकात तलाव खोदलेले,

सात विहिरी मोहक भासे,

दुर्गावर मंदिर एक ना दिसे,

दुर्गावर मंदिर एक ना दिसे,

देवड्यांच्या बाजूने पायऱ्यांची रांग हो जी जी जी...(२)

तुकोजी आंग्रे पराक्रमी सरदार,

कान्होजी पुत्र तयाचा मुत्सद्दी वीर,

युद्धात फितुर होता किल्लेदार,

कान्होजींनी पेलला सुवर्णदुर्गाचा हो भार...

पेलला सुवर्णदुर्गाचा हो भार....

हाती घेतली आरमाराची कमान हो जी जी जी...(२)

पाहुनी पराक्रम कान्होजींचा,

' सरखेल ' किताब महाराणी ताराबाईंनी हो दिधला,

असा सुवर्णदुर्ग तो महान,

असा सुवर्णदुर्ग तो महान,

ज्याने घडवला स्वराज्याचा सुवर्णकाळ हो जी जी जी...(२)

कवयित्री - कावेरी डफळ

‘सुवर्णदुर्ग’ हा एक असा किल्ला आहे की ज्याच्यामुळे समुद्री तटावरुन आरमाराच्या जोरावर आपले स्वराज्य शिवरायांना सुरक्षित ठेवता आले होते. इ.स.वी.सन 1660 मध्ये हा किल्ला स्वराज्यात आला होता. या किल्ल्याचे वर्णन कवयित्री कावेरी डफळ यांनी पोवाड्यातून सुंदररित्या केले आहे

सांग देवा पुन्हा कशी सुरुवात करू

कसा आणि कुठे कुठे

आता मी पुरा पडू             

सांग देवा पुन्हा कशी 

सुरुवात करू

सम्राज्य हे माझे सारे

एका क्षणात उध्वस्त झाले

शून्यातून उभारलेले सारे

पुन्हा शून्यातच मिळाले.

सांग देवा पुन्हा कशी सुरुवात करू...

सुखात मागे पुढे फिरणारे

आता मला दिसेनासे झाले.

पैसा गेल्यावर माझेच 

सगे मला सोडून गेले

सांग देवा पुन्हा कशी सुरुवात करू...

संपत्ती असताना माणसांची

सगळी वर्दळ असते

माणसांची सच्ची नियत फक्त

खरी वेळ आल्यावरच कळते

सांग देवा पुन्हा कशी सुरुवात करू...

निंदकांचीच आता 

सगळी गर्दी आहे

उपाय सूचन वेगळच पण 

चिंतेचीच सदा वर्दी आहे.

सांग देवा पुन्हा कशी सुरुवात करू...

आज मला समजले नुसता पैसा

 गोळा करून काही होता नाही

पडत्या काळात आपल्या 

पाठीशी खंबीरपणे उभी राहतील

अशी माणसे जोडता आली पाहिजे...

कवयित्री - कावेरी डफळ