भरूनिया आले नभ

भरूनिया आले नभ

असे अवचित अवचित

रित्या मनाची माझ्या

ओंजळ गवसित...

साद घालीना कुणी

भय दाटता मनी

येई मग झंकारूनी

कडाडत सौदामिनी

दुःख जाणवेना आता

सुख बोलवेना काही

आली सर सर... सर

अन् झाला पाऊस सोबती..

कवयित्री - कोमल बोरसे