माझी माय

घेऊनी जन्म तुझ्या उदरी
झाले खरंच धन्य मी
दिलास हा जन्म मजला
अनंत जन्मी ऋणी राहीन मी

जन्मा आले म्हणूनच
पाहू शकले हे विश्व मी
अनुभव शकले तुझी माया,
ममता,प्रेम आणि थोडा रागही

माय आठवते आहे मला
तुझी प्रीती तुझी धडपडही
आणि मजसाठी केलेला
तुझ्या स्वप्नांचा त्यागही

धन्य धन्य तू माय
धन्य धन्य तुझी माया
मला जन्मास घालुनी
दिली ही सुवर्ण काया

तुझ्या उदरी जन्म घेण्याची
आस सदा राहावी
शतजन्मी माय म्हणून
तूच मजला लाभावी
तूच मजल लाभावी...

कवयित्री-कावेरी डफळ

ती

सर्वांग सुंदर किमया
आहे निसर्गाची ती...
जितकी नाजूक-कोमल
तितकीच कठोर आहे ती...

जन्म घेतल्या पासून ऐकत असते
अखंड सूचनांचा पाढा ती.....
असे वागावे-तसे वागावे,
सर्वांचे पटवून घेते ती.....

शिक्षण घेत असताना हळूच
पंखांना बळ देते ती...
बुद्धीची चुणूक दाखवून,
उंच भरारी घेऊ इच्छिते ती....

आसमंतात मुक्त विहार,
करण्याचे स्वप्न पाहते ती....
नकळत अनोळखी लोकांत जाऊन,
इतरांची स्वप्न पूर्ण करते ती....

सहचारिणी झाल्यावर आपली स्वप्ने
जोडीदाराच्या डोळ्यात पाहते ती....
आपल्याला जे जमले नाही,
मुलांच्या रूपाने पूर्ण करते ती....

ना कसली तक्रार कधी,
ना खंत कधी करते ती....
स्वतःला दिवसरात्र खपवून,
संसाररूपी नौका पार लावते ती....
संसाररूपी नौका पार लावते ती....

कवयित्री - कावेरी डफळ

सुंदर आयुष्य

आयुष्य किती सुंदर असतं
मानलं , तरच सुख असतं
नाहितर सगळंच दुःख असतं
खरंच आयुष्य किती सुंदर असतं
   
घडणाऱ्या प्रत्येक घटनेबरोबर, 
आयुष्य हेलकावे घेत असतं   
कधी अपयश तर कधी यशाच्या
शिखरावर नेऊन  ठेवत असतं
खरंच आयुष्य किती सुंदर असतं

सगळ्यांनाच मनाप्रमाणे
वागण्याची  इथे मुभा असते
चुकलं तर पुन्हा सावरण्याची
संधीही दिलेली असते
खरंच आयुष्य किती सुंदर असते

आयुष्यात जसं कर्म असणार आहे
तसंच फळही मिळणार आहे,
आज जसं पेरणार आहे ,
उद्या तसंच उगवणार आहे
खरंच आयुष्य किती सुंदर आहे


माणसाला आयुष्य मिळालं पण
त्याच महत्त्व नाही कधी कळलं
आयुष्य संपताना समजलं
किती पटकन आयुष्य सरलं
आता सुंदर म्हणायला आयुष्य कुठं उरलं

कवयित्री - कावेरी डफळ

इंसान - इंसान

जो जितें है खुद के लिए
उसे जिना नही कहते
जो मरते है खुद के लिए
असे मरणा नही कहते   ||

खुद के स्वार्थ के लिए
किसीं मासुम को निशाना
बनाकर मार डालते है उसे
इंसान नाही जानवर कहते है  ||

जितनेवाला सिकंदर होता है
हारानेवाला तो बलंदार होता है
लेकीन कोशीश कारनेपर, हारनेवाला भी
एक दिन सिकंदर कहलाता है  ||

दुसरों का दुःख पिता है जो
औरों का दर्द सहकर
जो खुद को धन्य मानता हो उसे
इंसान नही भगवान कहते है ||

कवयित्री - कावेरी डफळ