सुंदर आयुष्य

आयुष्य किती सुंदर असतं
मानलं , तरच सुख असतं
नाहितर सगळंच दुःख असतं
खरंच आयुष्य किती सुंदर असतं
   
घडणाऱ्या प्रत्येक घटनेबरोबर, 
आयुष्य हेलकावे घेत असतं   
कधी अपयश तर कधी यशाच्या
शिखरावर नेऊन  ठेवत असतं
खरंच आयुष्य किती सुंदर असतं

सगळ्यांनाच मनाप्रमाणे
वागण्याची  इथे मुभा असते
चुकलं तर पुन्हा सावरण्याची
संधीही दिलेली असते
खरंच आयुष्य किती सुंदर असते

आयुष्यात जसं कर्म असणार आहे
तसंच फळही मिळणार आहे,
आज जसं पेरणार आहे ,
उद्या तसंच उगवणार आहे
खरंच आयुष्य किती सुंदर आहे


माणसाला आयुष्य मिळालं पण
त्याच महत्त्व नाही कधी कळलं
आयुष्य संपताना समजलं
किती पटकन आयुष्य सरलं
आता सुंदर म्हणायला आयुष्य कुठं उरलं

कवयित्री - कावेरी डफळ

इंसान - इंसान

जो जितें है खुद के लिए
उसे जिना नही कहते
जो मरते है खुद के लिए
असे मरणा नही कहते   ||

खुद के स्वार्थ के लिए
किसीं मासुम को निशाना
बनाकर मार डालते है उसे
इंसान नाही जानवर कहते है  ||

जितनेवाला सिकंदर होता है
हारानेवाला तो बलंदार होता है
लेकीन कोशीश कारनेपर, हारनेवाला भी
एक दिन सिकंदर कहलाता है  ||

दुसरों का दुःख पिता है जो
औरों का दर्द सहकर
जो खुद को धन्य मानता हो उसे
इंसान नही भगवान कहते है ||

कवयित्री - कावेरी डफळ

फरक

पुरुष रडला तर सगळे जाग हेलावते,
स्त्री रडली की काजल वाहून जाते.
अश्रू एकच पण किंमत एकच नसते

पुरुष बोलला की मनमोकळा असतो
स्त्री बोलली की ती काजाग असते
नाहीतर तिची वायफळ बडबड ठरते

पुरुष मेला की घर उजाड होतं,
स्त्री मेली की सवत जागा घेते.
मृत्यू एकच पण त्यातही स्वार्थ असतो.
स्त्रीच्या मरणाला काहीच का अर्थ नसतो

मानव हा मानवच असतो
त्यात फरक तो काय असतो?

कवयित्री - कावेरी डफळ

खंत

पहाटेच्या धुक्याप्रमाणे
माझं प्रेम विरून गेलं

माणसाचे जसे दिवस फिरतात
तसं ते पण फिरून गेलं

पूर्ण होता होता एक,
सुंदर स्वप्न भंगून गेल,

जिंकूनही आज का बरं,
आपण हरून गेलो,

मृत्यू येण्या आधीच
जिवंतपणी मरून गेलो.....

 कवयित्री- कावेरी डफळ