समजूतदारपण

स्वतःची
समजूत
घालता
घालता
समजूतदारपण
मनात
घट्ट
रुतून
बसतं.
आतल्या
पोकळिशी
जुळवून
घेत
त्याचा
पिंड
मजबूत
होतो.
समुजतदारपण
पुसून
टाकतं
तक्रारीचा
अवखळ
आलेख.
आणि
निस्तब्ध
हृदयाची
समांतर
समांतर
होत
जाते
रेघ.
समजूतदारपण निवृत्तीची रंगीत तालीमय.
समजूतदारपण वरून संथ, आतून जालीमय.


कवयित्री - योजना यादव 

वादा रहा

यह वादा रहा मेरा खुदसे कि

ना कोसूंगा में नसीब को

ना रोतलू बनूंगा और

ना ही रोकूंगा अपने प्रयास को।

यह वादा रहा मेरा आपसे कि

ना दुखाऊंगा में बातों से

ना तुम्हें रोने दूंगा और

ना ही टोकूंगा आपके सपनों को।

यह वादा रहा मेरा दोनोसे की

ना हम हारेंगे समाज से

ना साथ छोडूंगा और

ना ही भूलूंगा हमारे वादोंको।

- धनंजय चौधरी

प्रेम आणि आठवण

 - धनंजय चौधरी

झोपेवरची मात्रा

स्वप्नातल्या स्वप्नातल्या स्वप्नात
झोपेची गोष्ट हरवून गेली
शब्दांच्या भुतांनी मानगुट पकडली
आणि
निद्रेची उरलीसुरली झापडं
भिरकावून लावली

हाणून पाडले
कवितेच्या कत्तलीचे सारे प्रयत्न
आश्रितासारखं बसायला लावलं
भाषेच्या दाराशी
तेंव्हा
एक परका आवाज सांगत राहिला,
'झोपेवरची मात्रा हवी असेल
तर शब्दांना जोजव बाई'

न जाणे
कुठल्या वेदनेचे टाके शिवायचे असतात
कवितेला मध्यरात्री
एक असह्य गहिवर ऐकू येतो
ऊबदार रजईत
रंध्रात अवकाळी थरकाप उठतो
आणि स्वतःसाठीच
गावी वाटू लागते अंगाई .

कविते,
इतकं उपरं करू नको जगण्यापासून
मी एखादं मखर सजवेन
एखाद्या दगडाला शेंदूर फासून
टाळ पिटत राहीन
शब्दांचा माज उतरवता येतो कधी कधी,
भित्र्या माणसालाही .

कवयित्री - योजना यादव