आई अशीही

रोजच्या कामांमध्ये आई
सतत व्यस्त असते
मूल डोळ्यासमोर असलं की
तीही निर्धास्त असते

कामांचा ओघात  होतं
तिचंही थोडं दुर्लक्ष
लबाड मुलंही हळूच
काढतात पळ ठेवून लक्ष

मूल सापडत नाही तोपर्यंत
ती शोध शोध शोधते ,आणि
काळजाचा तुकडा सापडला की
त्याला बदड बदड बदडते

धडधडणाऱ्या हृदयाशी त्याला
घट्ट कवटाळून घेते, पाठीवरच्या
वळांना हळुवार कुरवाळते...
त्याच्या नकळत पाणावलेले
डोळे आपल्या हातांनी पुसते...
आई अशीही असते...

कवयित्री - कावेरी डफळ

गरिबीचे चटके

तुम्हा आम्हाला सांगून कळेल का ....
गरिबीचे चटके बसने म्हणजे काय असतं ....

भर उन्हात दिवसभर तळपणं काय असतं....
अन,तळपूण तळपूण करपणं काय असतं....

कोरोनामुळे सगळे जग जणू थांबले आहे....
लोक मनाने लांब होतेच आता तनानेही लांब झाले आहे....

गेली कित्येक दिवस हाताला काम नाही....
पोटाची खळगी भरायला खिशातही दाम नाही....

भुकेल्या पोटाने आशेने पाहणाऱ्या नजरा....
देतो आहे  दिलासा चेहरा ठेऊन हसरा....

घरात उरला नाही दाणा अन घरही आता उरले नाही....
रस्त्यावर फिरणाऱ्या जनावरांसारखी आमची गत झाली....

कुठं जावं-काय खावं नाही कशाचं ठाव ठिकाणा....
स्वगृही परतायला साधी वाहनेही मिळेना....

चटके बसून बसून आता पायही बधिर झाले....
घरी जाण्याच्या आधिच आता प्राणही कंठाशी आले....

उधळून गेल्या पुष्पपाकळ्या टोचती फक्त काटे....
येतील का रे परमेश्वरा पुन्हा ते क्षण सुखाचे.....

कवयित्री - कावेरी डफळ

परिक्रमा

आपल्या जीवनाची वाटचाल
चालूच असली पाहिजे
रडत रडत न जगता
लढत लढत जगले पाहिजे

पाऊल पुढे टाकताना
दुसऱ्याकडे पाहू नका
जरी आकाशापर्यंत पोहचलास
तरी पक्षांना तुच्छ लेखू नका

वर चढता चढता कधी
देवाला विसरू नका
जरी विसरलास तरी उतरताना
मात्र त्याच्याकडे धावू नका

अरे वेड्या माणसा, तू
कितीही दूर पळालास तरी
जे संचित ते तुला भोगावेच लागणार
जीवनाची ही परिक्रमा पूर्ण
करावीच लागणार

कवयित्री - कावेरी डफळ

अशी एक तरी मैत्रीण असावी

एक तरी अशी मैत्रीण असावी,
आपल्याला आपलं म्हणणारी....
आपण न पाहता पुढे गेलो तरी,
मागून प्रेमाने आवाज देणारी....
अशी एक तरी मैत्रीण असावी....


आपल्याला हसवणारी ,वेळप्रसंगी
आपल्यासाठी हसणारी....
न सांगताही सगळं समजून,
डोळ्यातील अश्रू पुसणारी....
अशी एक तरी मैत्रीण असावी....

स्वतःच्या घासातला घास,
आठवणीने काढून ठेवणारी....
आपल्या वेड्या मैत्रिणीची,
 प्रेमाने समजूत काढणारी....
अशी एक तरी मैत्रीण असावी....

यशाच्या शिखरावर पोहचल्यावर,
अभिमानाने पाठ थोपटणारी.....
वाकडं पाऊल पडताना मुस्काटात,
मारायला ही पुढे-मागे न पाहणारी....
अशी एक तरी मैत्रीण असावी....

आपण सोबत नसताना नुसत्या,
आठवणीनं व्याकुळ होणारी.....
माणसांच्या घोळक्यात आपल्याला,
सगळीकडे सैरभैर शोधणारी.....
अशी एक तरी मैत्रीण असावी....

खरंच अशी एकतरी मैत्रिण असावी,
आपल्याला जीवा-भावाची वाटणारी.....
सुखात साथ देणारी आणि ,
दुःखात हातात हात देणारी......
अशी एक तरी मैत्रीण असावी....

कवयित्री - कावेरी डफळ