बुलाती है मगर जाने का नहीं ये दुनिया है इधर जाने का नहीं मेरे बेटे किसी से इश्क़ कर मगर हद से गुज़र जाने का नहीं ज़मीं भी सर पे रखनी ...

नको ग! नको ग !! आक्रंदे जमीन पायाशी लोळत विनवी नमून धावसी मजेत वेगात वरून आणिक खाली मी चालले चुरून ! छातीत पाडसी कितीक खिंडारे ...

घनात घुमला वारा अन झरल्या झर झर धारा निसर्ग फुलवी आनंदाने हिरवा गर्द पिसारा...... गडगडणाऱ्या नभात विद्युलताही चमकू लागली इंद्रधनूचा...

नववधू प्रिया मी बावरते लाजते पुढे सरते, फिरते कळे मला तू प्राण सखा जरी कळे तूच आधार सुखा जरी तूज वाचूनि संसार फुका जरी मन जवळ यावया ...